Z pierwszej piłki

Caster Semenya to, nie bójmy się słów, niespodziewana mistrzyni świata na 800 metrów. 18-latka z RPA zrobiła niebywały postęp poprawiając życiówkę w ciągu roku o dziewięć sekund. Jeszcze w zeszłym roku na mistrzostwach świata juniorów w Bydgoszczy odpadła w eliminacjach; dziś nie ma sobie równych wśród seniorek. Pojawiły się jednak wątpliwości, czy Semenya rzeczywiście jest kobietą. Jeszcze wczoraj, kilkadziesiąt minut po bezdyskusyjnym zwycięstwie Afrykanki, świat obiegła informacja, że zawodniczka musi się poddać testowi płci. Wątpliwości i podśmiechujki kibiców to w takich sytuacjach zjawisko naturalne. Niebezpieczne jest jednak wywlekanie tego na światło dzienne przez oficjeli. 

Niesmak budzi fakt, że o całej sprawie zrobiło się głośno. Można było przecież spokojnie poczekać na wyniki testów i wówczas w przypadku nieprawidłowości bić na alarm. Wybrano jednak inną, krzywdzącą sportowca drogę. Czy ktoś w ogóle pomyślał jak z takimi oskarżeniami musi się czuć młodziutka zawodniczka? Wiele lat startów przed nią. Co jeśli okaże się, że testy płci wykażą, że Semenya jest stuprocentową kobietą? Czy ktoś ją za te pomówienia przeprosi? Wątpliwe.

Taka sytuacja miała już miejsce przed laty gdy o bycie mężczyzną oskarżono jedną z najszybszych kobiet lat sześćdziesiątych - naszą Ewę Kłobukowską. Nie pozwolono jej na start w kolejnych zawodach ogłaszając, że jej status płciowy jest nieokreślony. Wyrok taki wydano na podstawie obowiązującego wówczas kryterium rozróżnienia płci na podstawie konfiguracji chromosomów. Tymczasem tę metodę od lat krytykowali czołowi endokrynolodzy, którzy ostrzegali, że badanie układu chromosomów to bardzo niepewny sposób stwierdzania płci. Dopiero na początku nowego tysiąclecia przyznano im rację. Szokujące i bezwstydne jest to, że Ewy Kłobukowskiej nikt do tej pory nie przeprosił i pewnie nikt już jej nie zrehabilituje.

Czy podobny los czeka Semenyę?