Z pierwszej piłki

"Sporo z Ostrowskim, znakomitym lewym obrońcą, kopaliśmy wtedy na zgrupowaniu kadry piłkę, po zajęciach ordynowanych przez Piechniczka. Chętnie przyłączał się do nas młody pracownik PZPN, dziś sekretarz generalny - Zdzisław Kręcina. Repertuar strzałów ma gość taki, że dziś na stałe fragmenty śmiało mógłby wchodzić nawet i w ekstraklasie".

Roman Hurkowski, Piłka Nożna Plus 4/2003.

* * *

Wiedza o zdzisiowych talentach nie była powszechna. Szerszej publiczności dał się poznać z szerokiego repertuaru, ale już zupełnie innych strzałów…

* * *

"Kręcina niedawno z dumą opowiadał anegdotę, że kiedyś zasiadł z Leo Beenhakkerem oraz Guusem Hiddinkiem, dwoma Holendrami, którzy prowadzili wówczas reprezentację Polski i Rosji. Beenhakker po kilku godzinach poszedł spać. Hiddink trzymał się jeszcze długo. Kręcina relacjonował: >Kiedy spotkaliśmy się na śniadaniu, Guus powiedział do Leo: Jeśli twoi piłkarze będą mieli taką kondycję, jak twój sekretarz, to będziesz wygrywał wszystko w cuglach

Roman Kołtoń w portalu interia.pl.

* * *

To charakterystyczne – stosunkowo mało mówi się o pracy Kręciny i jego kompetencjach. Ponad dwanaście lat pracy w roli sekretarza generalnego PZPN streszczane jest zwykle do dwóch słów – „dobry urzędnik”. Być może to tylko subiektywna ocena; tak bardzo subiektywna jak ten tekst. Dużo łatwiej trafić na pochwały jego towarzyskich przymiotów. Sympatyczny, miły, otwarty, gościnny, brat-łata… I nawet jedno ze słów, którym go opisują – jowialny – brzmi tak, jakby jego jedynym synonimem i ucieleśnieniem był Zdzisław Kręcina.

Nie ma powodu, żeby wątpić w te słowa – w Kręcinie jest coś takiego, że gdy człowiek go widzi, to chce się po prostu uśmiechnąć; taka poczciwina. Nawet kiedy narozrabiał, to z takim komediowym, trochę dziecięcym wdziękiem, że patrząc z dystansu, odpuszczając sobie moralniaki, można było tylko się rozczulić i pogrozić palcem. Nieładnie Zdzisiu, oj nieładnie, taki lunch zrobić…

* * *

„Wypiłem parę drinków i do tego doszło zmęczenie pomeczowe. Wsiadłem do samolotu, nikt mi tego nie zabronił. A ja natychmiast zasypiam, no i widocznie jakiś drobny element chrapania spowodował, że komuś to przeszkadzało".

Zdzisław Kręcina w TVN24.

* * *

A przecież każdemu może się zdarzyć. Najwyraźniej los tak chciał – złośliwy, chamski los.

* * *

„Proszę zauważyć, że ostatnio skumulowały się podobne incydenty. Zaraz po mnie wyprowadzono z samolotu aktora Machalicę, a to, co zrobił Gerard Depardieu, przebija wszystko".

Zdzisław Kręcina w wywiadzie dla dziennika Polska The Times.

* * *

Może więc ta afera samolotowa została – nomen omen – rozkręcona tylko z niskich pobudek, z zazdrości. Rzucono się na Kręcinę ze sztylecikami, bo nie potrafiono pogodzić się z jego sukcesami.

* * *

"Kiedy po losowaniu mistrzostw świata z Jurkiem Engelem wracaliśmy z Tokio do Londynu, pobiłem swój rekord. Spałem bez przerwy 12 godzin i 15 minut. Niektórzy mi zazdroszczą".

Zdzisław Kręcina w wywiadzie dla dziennika Polska The Times.

* * *

Zazdrościli pewnie nie tylko tego. Przez lata Kręcina mościł swoje gniazdko w związku i trzepał dużą kasę. Wydawał się niezatapialny. Nie naruszyła jego pozycji zapomniana już afera biletowa, nie trafił w niego żaden odprysk afery korupcyjnej, afera samolotowa w sumie tylko nieznacznie nadwątliła jego wizerunek, ominęła go afera koszulkowa, nawet zarzuty w aferze związanej z niegospodarnością w PZPN nie zepchnęły go ze stanowiska.

Nie zmiotły go też wybory w PZPN, w których bez powodzenia kandydował na prezesa. Chociaż przez moment mogło się wydawać, że to będzie koniec Kręciny w związku.

* * *

"- Zdzisiek coś kręci i z nim mi nie po drodze - ripostuje Lato. - Albo wezmę pełną pulę i coś zmienię w PZPN, albo wypisuję się z tego związku - zapowiada mocno poirytowany król strzelców mistrzostw świata '74, któremu nagle wyrósł pod bokiem nieoczekiwany konkurent."

Jacek Kmiecik w dzienniku Polska The Times.

* * *

Może to była tylko gra, a może Lato w porę zorientował się, że lepiej dogadać się z Kręciną i jechać z nim na jednym rowerze, a nie puścić go samopas i czekać aż Zdzichu włoży mu kij w szprychy. A może po prostu potrzebował kogoś, kto to wszystko ogarnie, zrobi, przeczyta, podpowie, zakręci – Kręcina uchodził przecież za „dobrego urzędnika”.

Sytuację zmieniła dopiero afera taśmowa, w której Kręcina i Lato wesoło bełkoczą sobie o procentach, mieszkaniach i marzeniach. Trzeba było kogoś poświęcić. Lud chciał krwi, dostał na tacy głowę Kręciny – może się tym zadowoli i choć chwilę będzie siedział cicho. Towarzysze pewnie nie dadzą mu zginąć. Taką personę lepiej mieć po swojej stronie. W końcu też może mieć dyktafon w zegarku… 

A związek został osierocony. W powietrzu czuć pustkę, piłka już nie toczy się po murawie tak jak kiedyś. Bez Kręciny to już nie to samo.

Smutno tak jakoś. Działacze w Europie już pytają – „gdzie jest Zdzich?”.

* * *

"Szkoda mi Zdzisława Kręciny, bo został odwołany poprzez swoją niezręczność i nieostrożność, a był legendarnym sekretarzem w PZPN".

Michał Listkiewicz dla PAP.

* * *

No właśnie. Był.

Jaki związek, taka legenda.