Z pierwszej piłki

Tak fatalnie realizowanego przekazu telewizyjnego podczas zawodów lekkoatletycznych rangi mistrzowskiej jeszcze nie widziałem. Decydujący o doborze obrazków na siłę chcą zachować chronologię wydarzeń czym utrudniają śledzenie mistrzostw wszystkim znajdującym się poza stadionem w Daegu.

Już wczoraj narzekałem na realizację konkurencji technicznych, ale dzisiaj - choć trudno w to uwierzyć - było jeszcze gorzej. Owszem, widzieliśmy wszystkie najważniejsze próby zarówno w skoku o tyczce kobiet, jak i w rzucie dyskiem mężczyzn. Problem leży w tym, że tylko dwa skoki spośród kilkudziesięciu pokazywanych w dzisiejszej transmisji były w czasie rzeczywistym. Żaden z oglądanych w telewizji rzutów dyskiem nie był na żywo! Gdy zawodnicy rozpoczynali czwartą kolejkę realizator skupiał się na powtórkach z pierwszej serii. Gdy tyczkarki atakowały już 4,80m telewizja serwowała nam skoki na wysokości o 10cm niższej. Istny dramat i zabijanie emocji!

Nie wiem jak czytelnicy bloga, ale ja osobiście wolę czasem nawet nie widzieć paru skoków, a o rezultatach dowiadywać się od komentatorów tylko po to by być na żywo i co do sekundy oglądać przekaz ze stadionu. Dzisiaj za każdym razem gdy na ekranie telewizora pojawiała się zawodniczka z tyczką to w ciemno byłem w stanie przewidzieć czy skok był udany, gdy za szybą odbiornika pojawiał się dyskobol to co do centymetra byłem w stanie zgadnąć na jaką odległość poleciał dysk. Nie wiedzących co się dzieje współtowarzyszy z foteli obok wprawiałem tym samym w niemałe zakłopotanie. Śledząc jednak wyniki live na stronie mistrzostw zawsze znałem wyniki około dwadzieścia minut wcześniej.

Priorytetem przy realizacji zawodów lekkoatletycznych powinno być pokazywanie jak największej liczby wydarzeń na żywo. Gdyby wczorajszy konkurs pchnięcia kulą pań był pokazywany w miarę możliwości na bieżąco to nie trzeba by piętnaście minut po jego zakończeniu pokazywać powtórek najdalszych rzutów i złoty skok Pawła Wojciechowskiego moglibyśmy obejrzeć na żywo.