Z pierwszej piłki

O sile hiszpańskiego kolarstwa najlepiej świadczy skład ich olimpijskiej reprezentacji. Oscar Freire już trzy razy był mistrzem świata, Alberto Contador w ciągu ostatnich 12 miesięcy triumfował w Tour de France i Giro d'Italia, Carlos Sastre zwyciężył w ostatniej edycji Wielkiej Pętli, a Alejandro Valverde znakomicie jeździ w wyścigach klasycznych i wciąż uznawany jest za zawodnika, który może wygrywać wielkie toury. W cieniu tego towarzystwa pozostawał uzupełniający kadrę, znacznie mniej utytułowany od kolegów, Samuel Sanchez. Aż do dziś.

Końcówka wyścigu kolarzy była niezwykle emocjonująca: ucieczki, pościgi, kontry. W tym całym szaleństwie Sanchez okazał się najsilniejszy i najsprytniejszy. Oczywiście, żal jego rywali - szkoda, że wspaniały rajd Fabiana Cancellary, który wypalił w pościgu za czołówką jak torpeda, przyniósł mu tylko brązowy medal. Szkoda też, że na podium zabrakło miejsca dla sympatycznego i ambitnego Andy'ego Schlecka. Piąte miejsce na igrzyskach w takich okolicznościach - jeszcze dwa kilometry przed metą Schleck mógł czuć na szyi ciężar olimpijskiego medalu - nie cieszy wcale, jest jedynie gorzkim doświadczeniem.

Hiszpański kolarz stał się w ostatnim czasie przykładem człowieka sukcesu: zawodnicy z tego kraju wygrywali trzy ostatnie edycje Tour de France, tegoroczne Giro d'Italia, Dauphine Libere, Volta a Catalunya, kilka wiosennych klasyków i wywalczyli mistrzostwo olimpijskie. A już niedługo kolejne znakomite okazje, by ten obraz potwierdzić - mistrzostwa świata i Vuelta a Espana. Znów z Hiszpanami w rolach głównych?