Z pierwszej piłki

+3 Andreas Thorkildsen
Norweg nadal może szczycić się, że jest aktualnym mistrzem Europy, świata i igrzysk olimpijskich. Thorkildsenowi udało się bowiem obronić złoto sprzed czterech lat i potwierdzić swoją światową dominację. Jeszcze parę lat startów na takim poziomie i Jan Żelezny będzie mógł się czuć zagrożony utratą miana króla oszczepu.

+2 Renaud Lavillenie
”The sky is my limit” – to motto złotego medalisty Mistrzostw Europy w skoku o tyczce. Jedyny czynny w tym momencie sześciometrowiec na Starym Kontynencie (Łukianienko w tym roku nie zaliczył ani jednego startu) stanął na wysokości zadania i z łatwością wygrał konkurs tyczkarzy.

+1 Mo Farah
Brytyjski długodystansowiec dołączył do grona wielkich takich jak Emil Zatopek, Zdzisław Krzyszkowiak czy Juha Väätäinen, którzy na jednych Mistrzostwach Europy zdobyli medale zarówno na 5000 jak i 10000 metrów. Oni pochodzili jednak z Europy, a Farah urodził się w Somalii i do Wielkiej Brytanii przybył w wieku 10 lat.

-1 Periklis Iakovakis
Obrońca tytułu mistrzowskiego na dystansie 400m przez płotki rywalizację w Barcelonie zakończyła na zaledwie piątej pozycji. A jeszcze przy wyjściu na ostatnią prostą wydawało się, że będzie w stanie zaatakować podium.

-2 Zoltan Kovago
Węgier w tym sezonie kilkukrotnie blisko był dorzucenia do granicy 70m. Piotr Małachowski w gronie swoich największych rywali wymieniał Kantera, Hartinga i właśnie Kovago, a ten tymczasem rzucając poniżej 60m w eliminacjach nie zakwalifikował się do konkursu finałowego.

-3 Brytyjskie sztafety 4x100m
To niewiarygodne, ale mając takie nazwiska w składzie jak Lewis-Francis, Pickering czy Devonish brytyjska sztafeta sprinterska nie była w stanie zakwalifikować się do biegu finałowego. Los panów kilkanaście minut później podzieliły także panie.

Czterech lekkoatletów zgłoszonych do lekkoatletycznych Mistrzostw Europy w Barcelonie ma w swoim dorobku tytuły mistrza olimpijskiego, świata i Europy. Są to Virgilijus Alekna (rzut dyskiem), Andreas Thorkildsen (rzut oszczepem), Roman Sebrle (dziesięciobój) oraz Carolina Kluft (skok w dal).

Z tej czwórki faworytem do złota w stolicy Katalonii jest w zasadzie tylko Thorkildsen. Norweski oszczepnik ma najlepszy wynik spośród wszystkich zgłoszonych do konkursu i jako jedyny z „wielkich mistrzów” zdołał wywalczyć tytuły w ostatnich dwóch latach. Alekna i Sebrle najlepsze lata zdają się już mieć za sobą. Nie znaczy to, że 38-letni Litwin i dwa lata młodszy Czech nie włączą się do walki o podium. Złoto wydaje się być jednak poza ich zasięgiem. Kluft z kolei pewnie udanie powalczyłaby o medal w siedmioboju, swojej koronnej konkurencji. Szwedka już trzeci sezon zupełnie nieudanie próbuje jednak swoich sił tylko w skoku w dal. Dzisiaj „psim swędem” z ostatnią, dwunastą odległością awansowała do finału tej konkurencji.

Tytuły “wielkiej czwórki”:
Virgilijus Alekna IO 2000, 2004, MŚ 2003, 2005, ME: 2006
Andreas Thorkildsen IO 2004, 2008, MŚ 2009, ME 2006
Roman Sebrle IO 2004, MŚ 2007, ME 2002, 2006
Carolina Kluft IO 2004, MŚ 2003, 2005, 2007, ME 2006